تولدی دوباره

حرفهایی است برای گفتن که اگر گوشی نبود نمی گوییم  
و حرفهایی است برای نگفتن حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود         نمی آورند
و سرمایه هرکس حرفهایی است که برای نگفتن دارد حرفهایی که پاره های بودن آدمی اند
و بیان نمی شوند مگر آنکه مخاطب خویش را بیابند.