تولدی دوباره

سفرهاي متعددي كه به جاهاي مختلف داشتم دقيقا صحت اين شعر رو برام ثابت كرد مخصوصا سفر اين چند روزه.

عليرغم مشكلاتي كه بوجود امد اين مسافرت همراه خانواده خيلي برام ارزشمند بود و لااقل در مورد خودم ثابت شد كه هنوز خامي هاي زيادي در من نهفته است كه بايد براي اصلاحشون حسابي كار كنم.

مسافرت با خانواده يه جور مزه داره و مسافرت مجردي يه جور ديگه. وقتي مجردي سفر مي كني امكان اينكه به هر جا بتوني سر بزني خيلي زياده اما در كنار خانواده نميشه. يعني حوصله شون نمي كشه كه پابه پاي تو بيان وقتي مي خواي بري تخت جمشيد مي گن آخه چند تا ستون تو اين هواي گرم مگه ديدن داره!

خلاصه كه تو اين سفر نتونستيم حسابي شيراز گردي و اصفهان گردي و كاشان گردي كنيم اما بازهم خدا رو شكر بد نبود. خوش گذشت.

حرفهاي زيادي تو مسير از ذهنم مي گذشت كه تصميم داشتم تو وبلاگ بنويسم اما راستش تقريبا تمامش رو فراموش كردم. نكته اي كه الان به ذهنم رسيد در مورد همسفره. خدا وكيلي همسفر خوب يه نعمت بزرگه مخصوصا تو جاده زندگي.

پ.ن- یکی از خامی های خیلی خیلی خام همراه نبردن بیمه ماشین بود که خروجی اصفهان افسره نامردی نکرد و یه هفت تومن جریمه به مخارجمون اضافه کرد که تا عمر دارم فراموش نکنم همه مدارک رو با خودم بردارم.