|
و تويي كه جز تو خدايي نيست ، والاي بلند مرتبه ، سخت كيفر. و تويي خدايي كه جز تو نيست ، مهرگستر مهربان ، داناي فرزانه. ... تو همان آفريدگاري هستي كه آفرينش را آغازيد ، و بي ماده پيشين آفريد ، و بي نمونه پديد آورد ،و نوآوري كرد ، و آنچه را كه آفريد ، زيبا آفريد و نيكو پرداخت. ... ستايش توراست ؛ ستايشي كه به خشنودي ات بيفزايد ...ستايشي كه جز تو را سزاوار نيست...ستايشي كه هر كه در آن بكوشد ، ياري شود ، و آنكه به كمال آن بينديشد ، تاييد گردد... پرودرگارا بر محمد و دودمانش درود فرست : درودي كه از خشنودي ات برتر آيد...درودي كه درودهاي فرشتگان و پيامبران و فرستادگان و طاعت گزاران درگاهت را به نظم درآورد... خدايا ! امروز روز« عرفه » است ؛ روزي كه آن را ارجمند و گرامي داشتي و بزرگي بخشيدي و در آن ، رحمت خويش پراكندي ، و به عفو و گذشت خود ، منت نهادي و بخشش هايت را بيشمار كردي ، و بندگانت را نواختي. و خدايا ! من همان بنده توام كه پيش از آفريدن او و پس از آن ، او را نعمت دادي و نواختي. آنگاه در گرو هدايت يافتگان به دينت قرار دادي ، ... سپس او را فرمان دادي و به انجام دادن تكليف وا داشتي ، ولي او فرمان تو را اطاعت نكرد و بازداشتي ، اما بازايستاد ؛ و از نافرماني ات نهي كردي. فرمان تو را وا نهاده ، به سركشي پرداخت ؛ اما نه از روي دشمني با تو و نه از روي گردنكشي در برابر تو؛بلكه خواهش دل او بود كه او را به كاري فرا مي خواند كه او را از آن نهي كردي و از آن بيم دادي ، و دشمن تو و او نيز در اين زمينه به ياري اش برخاست. .... و اكنون اين منم كه با خواري و زبوني ، ذليلانه و فروتنانه ، شرمسارانه و هراسناك در پيش روي تو ايستاده ام و به گناهان بزرگي كه بر دوش دارم و لغزشهاي گرانباري كه مرتكب شده ام ، معترفم ؛ درحاليكه به عفو و چشم پوشي ات پناه آورده ام و در سايه رحمت تو آرميده ام ، با يقين به اين كه مرا جز تو پناهي نيست ، و كسي جز تو مرا از كيفر تو در امان نخواهد داشت. خدايا ! اكنون كه به درگاه تو آمده ام ، آنسان كه بندگان گناهكارت را در پرده امان خود مي پوشاني ، مرا نيز بپوشان ... و در اين روز مرا نصيبي قرار ده كه با آن بهره اي از خشنودي ات را دريابم ، و از آنچه كه بندگان پرستشگرت از آن سرشار و شادمان باز مي گردند ، با دست تهي برمگردان ... خدايا ! مرا در سركشي ام سرگشته ، و در ناداني ام غافل و بي خبر وا مگذار... كينه مومنان را از سينه ام بزداي ، و دلم را با فروتنان مهربان گردان ، و با من چنان باش كه با شايستگان هستي ... دلم را به آنچه در پيش توست ، مطمئن و آرام ، و انديشده ام را از هرچه جز توست ، فراغت بخش ، و مرا به كاري كه خالصان درگاهت را بدان واميداري وادار ، و به هنگام غفلت خردها ، دلم را با عشق به طاعت گزاري ات درآميز... و بخشش خود را بر من تمام كن ؛ زيرا كه تو بهترين بخشنده اي. ... فرازهایی از مناجات سیدالساجدین در روز عرفه
سپاس و ستايش خداي راست كه ما را به ثنا و ستايش خود ، راه نمود ، و شايسته آن گردانيد ، تا از سپاسگزارانِ احسان او باشيم ، و مارا بر اين كار ، پاداش نيكوكاران بخشيد! سپاس و ستايش خداي راست كه دين خود را به ما آموخت ، و آيين خود را ويژه ما گردانيد، و ما را به راههاي احسان ِ خويش كشانيد ، تا به مدد ِ ستايش او به سوي خشنودي اش ره پوييم ; ستايشي كه از ما بپذيرد و خرسند گردد! سپاس و ستايش خداي راست كه ماه ِ خود ، ماه رمضان را راهي از راههاي احسان ِ خويش قرار داد ; ماه ِ روزه و ماه ِ اسلام ، و ماه ِ پاكي و ماه ِ آزمايش ، و ماه ِ به پا خواستن و ماهي كه در آن ، قرآن چون رهنموني براي مردم ، و چون نشانه هايي از راه راست ، و جداكننده درست و نادرست است.... خدايا ! بر محمد و دودمانش درود فرست ، و شناخت فضيلت و برتري اين ماه و بزرگداشت ِ حرمت آن را ، و خويشتن باني از آنچه را كه نهي كرده اي ، بردلمان بيفكن ، و ما را به روزه داري آن ، ياري فرما ، آنسان كه اعضاي خويش را از گناه باز داريم ، و آنها را در راه رضاي تو به كار گيريم ; چنان كه گوشهايمان را به سخنان بيهوده نسپاريم ، و با چشمانمان به تماشاي سرگرمي ها نشتابيم ، و دست هامان را به آنچه حرام كرده اي ، نگشاييم ; و به سوي ناروايي ها گام برنداريم ، و در شكمهامان جز آنچه حلال كرده اي نگنجد ، و زبانمان ، جز به ياد تو نگردد ، و جز در آنچه مايه تقرب ما گردد نكوشيم ، و جز به آنچه كه ما را از عذاب تو باز مي دارد ، اقدام نورزيم . آنگاه همه كارهاي ما را از خودنمايي رياكاران و شهرت خواهي مسند جويان ، خالص گردان ، تا در انجام دادن وظيفه بندگي ، كسي را با تو انباز نگيريم ، و در كارها جز تو را نخواهيم!... و ما را در اين ماه توفيق دهن كه با نيكي و بخشش به خويشان ِ خود بپيونديم ، و با احسان و بخشش ، همسايگانمان را بنوازيم ، و مال و دارايي خود را از آلودگي هاي حرام بپالاييم ، و با بيرون كردن زكات پاك گردانيم ، و با هركس كه از ما بريده است ، آشتي كنيم ، و با آنان كه بر ما ستم كرده اند ، از در انصاف در آييم ، و با دشمنان خود ، از راه ِ مسالمت و دوستي وارد شويمُ ، جز با آنكه به دشمني در راه تو و با تو برخاسته است... خدايا بر محمد و دودمانش درود فرست ، و ما را از الحاد ِ در توحيدت ، كوتاهي در ثنا وستايشت ، و ترديد در آيين و شريعتت ، و كوري و بي بصيرتي از راهت ، و سهل انگاري و بي مبالاتي در تعظيم و اكرامت ، و فريب ِ دشمنت ، شيطان ِ رانده شده دور دار! خدايا ! بر محمد و دودمانش درود فرست ، و چون در هر شب از شبهاي اين ماه ، بندگاني به عفو تو آزاد گردند ، يا چشم پوشي ات آنان را مي بخشد ، پس ما را نيز از آناني قرار ده كه عفو و آمرزش و گذشت تو را دريافته اند ، و از بهترين ها كه سزاوار ِ اين ماه و از ياوران آن اند ، به حساب آور! خدايا ! بر محمد و دودمانش درود فرست ، و با ناپديد گشتن هلال اين ماه ، گناهان ما را نيز محو گردان ، و با پايان گرفتن روزهاي آن ، ما را از چنگال گناهانمان برهان ، آنسان كه چون ماه به سر آيد ، ما را نيز از خطا پيراسته باشي و از هر گناه و بدي ، پالوده!... خدايا ! بر محمد و دودمانش درود فرست ، در هر وقت و هر لحظه ، و در هر حال ، به شمار ِ آنان كه درود و رحمتشان فرستاده اي ، چندين برابر ، تا آنجا كه جز تو شماره نتواند كند ; چرا كه تو همان كني كه خواهي !
خداي را مي ستايم ، در حالي كه به حكم و قضايش دل مي سپارم. بر اين حقيقت گواهم كه خداي تعالي ، مايه هاي زيست بندگانش را بر هندسه عدالت قسمت فرمود ، و به همه آفريدگانش ، بي استحقاق و به آيين احسان ، روزي داد. خدايا ! بر محمد و دودمانش درود فرست ، و مرا به آنچه بر ايشان (بندگانت ) ارزاني داشته اي ، فريفته مساز ، و آنان را به نعمتي كه از من باز داشته اي ، مفتون مگردان ، تا بر آفريدگانت حسد ورزم و تقدير تو را سبك بشمارم. خدايا ! بر محمد و دودمانش درود فرست، و مرا به قضا و قدر خود ، دل خوش دار ، و سينه ام را بدانچه مقدرکرده اي ، گشاد و فراخ گردان ، و مرا بدين تقدير ، اعتمادي بخش تا به اين حقيقت كه قضاي تو جز براساس خير و مصلحت جاري نمي گردد ، اذعان كنم ، و سپاسگزاري ام را بر آنچه از من باز داشته اي ، از سپاسگذاري ام در برابر آنچه عطا كرده اي ، افزون تر گردان. و مرا از اينكه درباره تهيدستان ، گمان پستي و خواري برم و توانگر و دولتمردي را ارجمند و با فضيلت بينگارم ، حفظ كن ; چرا كه شريف و بزرگوار ، آن است كه تو در پرتو اطاعت خويش ، شرافت و بزرگي اش داده اي ، و عزيز وگرامي ، كسي است كه در سايه پرستش تو به عزت رسيده است. پس بر محمد و دودمانش درود فرست ، و ما را از ثروتي بي پايان بهره مند ساز ، و به عزتي بي زوال ، تاييد فرما ، و در دولتي ابدي و جاودانه ، از خرمي و نشاط وسرور ، برخوردار گردان ; چرا كه تويي آن خداي يكتاي يگانه بي نيازي كه نه زاده اي و نه زاييده شده ، و هيچ كيس همتاي تو نيست.
نمی دونم تا حالا چند بار براتون افتاده که وقتی از همه چیز و همه کس نا امید و دل خسته شدید یه چیزی شبیه یه معجزه مثل نسیم تا عمق روحتون وزیده و آرامتون کرده. دیروز یه همچون چیزی برای من پیش اومد. اول که این پست رو نوشتم تصمیم نداشتم دلیل نوشتن آن رو بگم ، اما بعد فکر کردم شاید گفتن این موضوع خالی از لطف نباشه. دیروز به خاطر موضوعی به شدت از دست یکی از آشنایان ناراحت بودم حالا بماند دلیل ناراحتی، فقط این رو بگم شدت ناراحتیم به حدی بود که شب خوابم نبرد و تا صبح تقریبا بیدار بودم. صبح که وارد اداره شدم عین آتیش رو اسپند آرام و قرار نداشتم.هرچی پیرامون موضوع روز قبل بیشتر فکر می کردم کمتر که چه عرض کنم اصلا به جواب قانع کننده ای نمی رسیدم. مدتیه که خوندن صحیفه سجادیه رو شروع کردم. نا خودآگاه کشوی میزم رو باز کردم و چشمم به کتاب افتاد. چند روزی بود که فرصت خوندنش رو پیدا نکرده بودم. کتاب رو برداشتم و از جایی که مونده بود شروع به خوندن کردم. چشمم که به عنوان دعا افتاد یه حس شور و شعفی بهم دست داد و وقتی متن دعا رو خوندم انگار که آبی به خنکی و زلالی آبهای بهشتی روم پاشیده شده باشه به طرز عجیبی آروم شدم ،آروم آروم. حالا دیگه یقین پیدا کردم که خدا همیشه و همه جا با منه اگه ... مرحوم مولي محمد تقي مجلسي در كتاب روضه المتقين – شرح من لايحضره الفقيه- مي گويد : در اوايل بلوغ در مسجد جامع قديم اصفهان ، ميان خواب و بيداري ، حضرت صاحب الزمان (ع) را ديدم ، گفتم : مولاي من ! چون نمي توانم هميشه خدمت شما شرفياب شوم ، كتابي به من عنايت كنيد كه هميشه به آن عمل كنم. آن حضرت به واسطه شخصي ، نسخه اي از كتاب صحيفه سجاديه را به ايشان مي دهند و بعد از مدتي به بركت وجود امام زمان (ع) كتاب شريف صحيفه سجاديه اشتهار مي يابد. و عجيب كتابي است اين صحيفه سجاديه. بيان كننده نكات مهم زندگي به ساده ترين و در عين حال محكمترين زبان " زبان دعا " که اگر قادر به انجام آن باشیم رستگاری و سعادت دنیا و آخرت را نصیب خود کرده ایم. از دعاهاي اوست به هنگام سختي ، مشقت و دشواري كارها خدايا ! مرا به تكليفي وا داشته اي كه خود بر انجام دادن آن تواناتري ، و قدرت تو بر آن ، بيش از من است. پس آنچه را كه مايه خشنودي توست عطايم كن، و مرا در حال تندرستي به كاري كه رضاي تو در آن است ، وادار! خدايا ! تاب تحمل رنج و مشقت و شكيبايي بر گرفتاري، و توانايي بر تنگدستي را ندارم. پس روزي ام را از من باز مگير، و مرا به آفريده هايت وامگذار;بلكه تو خود ، حاجتم را برآور، و كارهايم را سامان ده ،و با نظر رحمت بر من بنگر و تو خود ،كارساز من باش ; چرا كه اگر مرا به خود واگذاري ، از به انجام رساندن آنها فرو مي مانم ، و آنچه را كه صلاح من در آن است، از دست مي دهم ، و اگر مرا به بندگانت بسپاري ، روي در هم كشيده ، و به خشم مي آيند ، و اگر به نزديكانم وانهي ، نوميدم مي كنند ، و چنان كه ببخشند اندك و ناگوار مي بخشند ، و بر من منت فراوان مي نهند و نكوهش بسيار مي كنند.پس اي خداي من ! در سايه فضل و احسانت بي نيازم گردان، و در پرتو عظمت و شكوهت نجاتم ده ،و دستم را به توانگري خويش بگشاي ، و به آنچه پيش توست، بي نيازم گردان! ...
|
About![]()
حرفهایی است برای گفتن که اگر گوشی نبود نمی گوییم Archivesاسفند 1387بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 Links
پرگل |