دیروز به خاطر موضوعی به شدت از دست یکی از آشنایان ناراحت بودم حالا بماند دلیل ناراحتی، فقط این رو بگم شدت ناراحتیم به حدی بود که شب خوابم نبرد و تا صبح تقریبا بیدار بودم.

صبح که وارد اداره شدم عین آتیش رو اسپند آرام و قرار نداشتم.هرچی پیرامون موضوع روز قبل بیشتر فکر می کردم کمتر که چه عرض کنم اصلا به جواب قانع کننده ای نمی رسیدم.

مدتیه که خوندن صحیفه سجادیه رو شروع کردم. نا خودآگاه کشوی میزم رو باز کردم و چشمم به کتاب افتاد. چند روزی بود که فرصت خوندنش رو پیدا نکرده بودم. کتاب رو برداشتم و از جایی که مونده بود شروع به خوندن کردم. چشمم که به عنوان دعا افتاد یه حس شور و شعفی بهم دست داد و وقتی متن دعا رو خوندم انگار که آبی به خنکی و زلالی آبهای بهشتی روم پاشیده شده باشه به طرز عجیبی آروم شدم ،آروم آروم.

حالا دیگه یقین پیدا کردم که خدا همیشه و همه جا با منه  اگه ...

مرحوم مولي محمد تقي مجلسي در كتاب روضه المتقين – شرح من لايحضره الفقيه- مي گويد : در اوايل بلوغ در مسجد جامع قديم اصفهان ، ميان خواب و بيداري ، حضرت صاحب الزمان (ع) را ديدم ، گفتم : مولاي من ! چون نمي توانم هميشه خدمت شما شرفياب شوم ، كتابي به من عنايت كنيد كه هميشه به آن عمل كنم. آن حضرت به واسطه شخصي ، نسخه اي از كتاب صحيفه سجاديه را به ايشان مي دهند و بعد از مدتي به بركت وجود امام زمان (ع) كتاب شريف صحيفه سجاديه اشتهار مي يابد.

و عجيب كتابي است اين صحيفه سجاديه. بيان كننده نكات مهم زندگي به ساده ترين و در عين حال محكمترين زبان " زبان دعا " که اگر قادر به انجام آن باشیم رستگاری و سعادت دنیا و آخرت را نصیب خود کرده ایم.

از دعاهاي اوست به هنگام سختي ، مشقت و دشواري كارها

خدايا ! مرا به تكليفي وا داشته اي كه خود بر انجام دادن آن تواناتري ، و قدرت تو بر آن ، بيش از من است. پس آنچه را كه مايه خشنودي توست عطايم كن، و مرا در حال تندرستي به كاري كه رضاي تو در آن است ، وادار!

خدايا ! تاب تحمل رنج و مشقت و شكيبايي بر گرفتاري، و توانايي بر تنگدستي را ندارم. پس روزي ام را از من باز مگير، و مرا به آفريده هايت وامگذار;بلكه تو خود ، حاجتم را برآور، و كارهايم را سامان ده ،و با نظر رحمت بر من بنگر و تو خود ،كارساز من باش ; چرا كه اگر مرا به خود واگذاري ، از به انجام رساندن آنها فرو مي مانم ، و آنچه را كه صلاح من در آن است، از دست مي دهم ، و اگر مرا به بندگانت بسپاري ، روي در هم كشيده ، و به خشم مي آيند ، و اگر به نزديكانم وانهي ، نوميدم مي كنند ، و چنان كه ببخشند اندك و ناگوار مي بخشند ، و بر من منت فراوان مي نهند و نكوهش بسيار مي كنند.پس اي خداي من ! در سايه فضل و احسانت بي نيازم گردان، و در پرتو عظمت و شكوهت نجاتم ده ،و دستم را به توانگري خويش بگشاي ، و به آنچه پيش توست، بي نيازم گردان!

...