براي ابراز تشكر و نشان دادن قدرداني و به اصطلاح تشويق  آدم رو يه روزه به نمايشگاه فرستادن در نوع خودش جالبه مگه نه؟

خلاصه اينطوري بود كه آنطوري شد يعني به اتفاق دو تا از همكاران براي سفر تشويقي رفتيم تهران.

از هواي گرم و دود گرفته و ترافيك و بوق و سروصدا و ... تهران كه بگذريم علافي و سرگرداني تو نمايشگاه واقعاً محشر بود.

دم در ورودي يه قول معروف يه راهماي غرفه ها  دادن دستمون كه بدتر با آن راهمون را كه پيدا نكرديم هيچ بلكه شونصد و اندي دقيقه هم دور خودمون چرخيديم و از گرماي هوا لذت برديم و دست آخر بواسطه يكي از كتاب نگاه كنها سالن ناشران دانشگاهي را پيدا كرديم.

شكر خدا رشته تحصيلي من آنقدر در سطح جامعه و از ديدگاه مسؤولين مهم و با ارزشه و آنقدر بهش بها داده ميشه كه هيچ كتابي براي عرضه در نمايشگاه مناسب تشخيص داده نشده بود ( شايد بود و ما نديديم )

سرتون رو درد نيارم بعد از كلي گشتن و كتاب هاي مورد نظر رو پيدا نكردن و بعضي مواقع هم از ديدن قيمت كتابها چشمها به عوض چهارتا هشت تا شدن  دست از پا درازتر تصميم گرفتيم به نداي شكم لبيك بگيم.

با كسب اجازه از محضر شما عزيران زياد اندر بهداشت و نحوه عرضه مواد غدايي سخني به ميان نمي يارم كه نا گفتنم به ولي شما چي كار دارين جلو بوفه ها بيشتر از غرفه هاي كتاب شلوغ بود ( فكر كنم سودي كه آخر نمايشگاه به جيب بوفه دارها سرازير مي شه بيشتر از سود ناشران باشه )

چه دردسرتون بدم كه آخر سر بعد از كلي بحث با همكارا به اين نتيجه رسيديم كه ساندويچ بخوريم چون فكر كرديم از بقيه مواد غدايي عرضه شده ممكنه سالمتر باشه. ( زهي خيال باطل )

سانويچي خريديم به قيمت هوارتومن  كه وقتي در نايلون رو باز كردم نتونستم تشخيص بدم چه رايحه دل انگيزي ازش به مشام مي رسه .  طبق اصل به عوض اينكه ضرر به مالم برسه بهتر به جونم برسه مشغول خوردن ساندويچ شدم اما وسطاي راه ديدم ادامه اين مسير پررمز و راز نهايتاً مسموميت و بيمارستانه و طبق يه اصل ديگه كه مي گه جلوي ضرر رو از هرجا بگيري منفعته تصميم گرفتم از خوردن مابقي صرفنظر كنم و به خاطر خنثي كردن اثرات آن ساندويچ خوشمزه و سالم و بهداشتي مجبور به خوردن دوتا نوشابه شدم  مني كه مدتيه خوردن نوشابه رو براي خودم ممنوع كردم.